Τι σας απασχολεί?

Για ποιό θέμα θα θέλατε να ενημερωθείτε;
 

 

Μετατραυματική από στρες διαταραχή (ΔΜΣ)

Μετατραυματική από στρες διαταραχή (ΔΜΣ)

Post Traumatik Stress Disorder (PTSD)

Η μετατραυματική από στρες διαταραχή έγινε γνωστή μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ όπου παρατηρήθηκε αυξημένη ανίχνευση μετατραυματικών ψυχολογικών καταστάσεων σε βετεράνους. Το γνωστό σύνδρομο «Da Costa's Syndrome» που πρωτοεμφανίστηκε στην παγκόσμια βιβλιογραφία από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και από τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος. Συναντάται κυρίως σε άτομα που έχουν υποστεί ένα ισχυρό ψυχοτραυματικό σοκ όπως: βετεράνους πολέμου που έχουν συμμετάσχει σε βασανιστήρια ή θάνατο άλλων στρατιωτών ή πολιτών, θύματα πολέμου, επιζώντες από αεροπορικό δυστύχημα, φυσικές καταστροφές(σεισμοί, πυρκαγιές, πλημύρες), θύματα βιασμού, επιζώντες ολοκαυτώματος, απώλεια αγαπημένων προσώπων(τροχαία ατυχήματα, καρκίνος κλπ.).

Αξίζει να αναφέρουμε ότι δεν υποφέρουν όλοι οι άνθρωποι που υπήρξαν μάρτυρες του ίδιου συμβάντος από μετατραυματικό στρες. Αρκετοί είναι οι παράγοντες που συμβάλουν στην εκδήλωση της διαταραχής. Οι έρευνες δείχνουν ότι το φύλο παίζει σημαντικό ρόλο στη διαταραχή. Ο αριθμός των γυναικών που υποφέρουν σε σχέση με τους άντρες είναι διπλός. Επίσης μια άλλη έρευνα έδειξε ότι η φύση του τραύματος και η ηλικία συμβάλουν στη γένεση του. Ακόμα, αρνητικά βιώματα που σημειώθηκαν στην παιδική και εφηβική ηλικία δημιουργούν βαθύτερα τραύματα. Η προσωπικότητα, η στάση ζωής και ο ψυχισμός του κάθε ανθρώπου, φαίνεται να επηρεάζουν σημαντικά το τραύμα. Καθοριστικός παράγοντας στην επούλωση του τραύματος παίζει και η υποστήριξη που θα δεχτεί το άτομο από το οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον.

Κάποιος που υποφέρει από σύνδρομο μετατραυματικού στρες βιώνει έντονα συναισθηματικά και σωματικά συμπτώματα, καθώς παρατηρούνται και σημαντικές διαφορές στη συμπεριφορά του. Τα σύνηθες συμπτώματα ενός ατόμου που έχει εκτεθεί σε τραυματικό γεγονός είναι τα ακόλουθα:

 

Επίμονη αναβίωση του τραύματος

 

* Επαναλαμβανόμενες ενοχλητικές ανακλήσεις του γεγονότος, στις οποίες περιλαμβάνονται εικόνες, σκέψεις ή αντιλήψεις

* Επανειλημμένα ενοχλητικά όνειρα του γεγονότος(εφιάλτες)

* Επαναβίωση της εμπειρίας (πολλές φορές με παραισθήσεις, ψευδαισθήσεις)

* Έντονα αρνητικά συναισθήματα όταν θυμάται το τραυματικό γεγονός

* Σωματική αντίδραση κατά την έκθεση σε εσωτερικές ή εξωτερικές νύξεις που συμβολίζουν ή μοιάζουν με κάποια πλευρά του τραύματος.

 

 

 

Επίμονη αποφυγή ερεθισμάτων που συνδέονται με το τραύμα

* προσπάθειες να αποφύγει σκέψεις οι συζητήσεις που έχουν σχέση με το τραύμα

* Συναισθηματικό «μούδιασμα»,σοκ

* Προσπάθειες να αποφύγει δραστηριότητες, μέρη ή ανθρώπους που προκαλούν ανακλήσεις του τραύματος

* Ανικανότητα να ανακαλέσει μία σημαντική πλευρά του τραύματος

* Αισθημα απομάκρυνσης ή αποξένωσης από τους άλλους

* μείωση ενδιαφέροντος σε σημαντικές δραστηριότητες

* Αίσθηση σμίκρυνσης του μέλλοντος( η ζωή δεν έχει κανένα νόημα)

 

Επίμονα συμπτώματα αυξημένης διεγερσιμότητας

* Διαταραγμένος, ανήσυχος ύπνος

* Ευερεθιστότητα ή εκρήξεις θυμού

* Δυσκολία συγκέντρωσης

* υπερεαγρύπνιση

* υπερβολική απάντηση στο τραύμα(ξάφνιασμα)

Η μετατραυματική διαταραχή διαχωρίζεται σε οξεία και χρόνια. Στην οξεία τα συμπτώματα δεν ξεπερνούν τους τρεις μήνες , ενώ στη χρόνια είναι πάνω από τρεις. Για να τεθεί διάγνωση ΔΜΣ τα συμπτώματα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον για 1 μήνα. Συνήθως τα συμπτώματα εμφανίζονται μέσα σε τρεις μήνες από το τραυματικό γεγονός, ενώ σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να αρχίσουν μετά από χρόνια. Η μετατραυματική διαταραχή μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, συμπεριλαμβανομένης και της παιδικής

 

Θεραπεία

Μια σοβαρή μετατραυματική από στρες διαταραχή χωρίς θεραπεία, μπορεί να πάρει και άλλες διαστάσεις πιο ανησυχητικές για το άτομο. Προκειμένου να μειώσει το άγχος και να επουλώσει έστω και προσωρινά τα τραύματα του, μπορεί να απομονωθεί τελείως από το κοινωνικό περιβάλλον. Πιθανόν να εμφανίσει κατάθλιψη, να καταφύγει στη χρήση ουσιών, στο αλκοόλ, να εθιστεί στο τζόγο, να γίνει ευερέθιστος και να εγκλωβιστεί στις δυσάρεστες αναμνήσεις του τραύματος. Άνθρωποι που βιώνουν μετατραυματικό στρες είναι αναγκαίο να ζητήσουν βοήθεια από έναν ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Μαζί με τον θεραπευτή θα χτίσουν μια σχέση εμπιστοσύνης και σεβασμού, ώστε να διαχειριστούν, να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον πόνο. Να ξεπεράσει τους φόβους που κάνουν την καθημερινότητα του δυσλειτουργική και προοδευτικά να επιστρέψει στη ζωή, αφού έχει μάθει να διαχειρίζεται και να ελέγχει τις αρνητικές σκέψεις.

 

 

Αγάπη...

"Εκείνος που δεν ξέρει τίποτε
δεν αγαπά τίποτε.
Εκείνος που δεν μπορει να κάνει
τίποτε,δεν καταλαβαίνει τίποτε.
Εκείνος που δεν καταλαβαίνει
τίποτε,είναι άχρηστος.
Εκείνος όμως που καταλαβαίνει,
μπορεί και αγαπά και προσέχει
και βλέπει......
Όση πιο πολλή η γνώση σε ένα
πράγμα,
τόσο μεγαλύτερη η αγάπη.......
Όσοι φαντάζονται ότι όλα
τα φρούτα ωριμάζουν την ίδια
εποχή με τις φράουλιες,
δεν ξέρουν τίποτα για τα σταφύλια".
Παράκελσος